Słowiński Park Narodowy


Słowiński Park Narodowy został utworzony w 1967 roku. Obejmuje ochroną obszar 32 744 ha, z czego 21 572 ha to obszary lądowe, a 11 171 ha przypada na wody przybrzeżne Morza Bałtyckiego. Jest położony w środkowej części polskiego wybrzeża, w województwie pomorskim. Obejmuje Mierzeję Łebską, Nizinę Gardeńsko-Łebską, fragmenty moreny czołowej z ostatniego zlodowacenia z najwyższą kulminacją 115 m n.p.m. na wzgórzu Rowokół oraz szereg jezior: Łebsko, Gardno, Jezioro Dołgie Wielkie i Dołgie Małe. Po obszarze parku wiedzie około 150 km znakowanych pieszych szlaków turystycznych oraz dwa szlaki kajakowe o łącznej długości blisko 10 km. Największą atrakcją turystyczną parku są Ruchome Wydmy koło Łeby, Wydma Czołpińska, Wzgórze Rowokół, Latarnia Morska w Czołpinie. Skansen Wsi Słowińskiej w Klukach. Symbolem Słowińskiego Parku Narodowego jest mewa.

Słowiński Park Narodowy powstał, aby chronić to, co na wybrzeżu najcenniejsze: przymorskie jeziora, bagna, torfowiska, łąki, nadmorskie bory i lasy oraz wydmy. To właśnie ten ostatni element stanowi o niezwykłej wartości tego terenu. Nigdzie indziej w Polsce nie występuje obszar pokryty ruchomymi wydmami. Żeby zrozumieć ich fenomen należy sięgnąć do historii tego terenu. Kiedyś obszar dzisiejszego Słowińskiego Parku Narodowego położony był wewnątrz morskiej zatoki. Wiatr, fale i prądy morskie przez tysiąclecia przynosiły masy piasku, który osadzał się w formie cienkiego półwyspu. Lata mijały, a półwysep rósł, aż pewnego dnia okazało się, że nie ma już zatoki, a jedynie duże, słone jezioro przymorskie oddzielone od morza piaszczystym pasem lądu zwanym mierzeją. Do jeziora zaczęły dopływać rzeki, dostarczając wody słodkiej oraz materii zamulającej zbiornik. Skutek był łatwy do przewidzenia – woda w jeziorze wysłodziła się, zaś samo jezioro podzieliło się na kilka mniejszych.

Flora

Podstawowym gatunkiem tworzącym słowińskie lasy jest sosna zwyczajna. Część drzewostanów na Mierzei Łebskiej jest pochodzenia naturalnego (to tutaj może spotkać sosny grubo przekraczające 100 lat), zaś część pochodzi z prowadzonych na tym terenie sztucznych nasadzeń. Duża ilość wody sprawia, że nierzadkim widokiem na obszarze Słowińskiego Parku Narodowego są różnego rodzaju zabagnienia i torfowiska. Ogółem w Parku występuje około 920 gatunków roślin naczyniowych, 165 gatunków mszaków, 500 gatunków glonów, 424 gatunki grzybów, z których 46 jest objętych ochroną ścisłą, a 15 częściową. Należą do nich między innymi: widłak torfowy, mikołajek nadmorski, zimoziół północny, rosiczka okrągłolistna, storczykowate, turzyca piaskowa, długosz królewski, poryblin jeziorny, malina moroszka. Ta ostatnia to relikt polodowcowy. Z krzewów odnotowano m.in. kostrzewę czerwoną, lnicę wonną, przelota pospolitego, szczotlichę siwą, kocankę piaskową i jasieńca. Z grzybów chronionych występują: smardz, purchawica olbrzymia, szmaciak gałęzisty i sromotnik bezwstydny; stwierdzono ogólnie ponad 500 ich gatunków. Z porostów, których odnotowano około 250 gatunków, występują m.in. chronieni przedstawiciele Usnea (brodaczki) i Bryoria włostki.

Fauna

Bogactwo świata zwierząt Słowińskiego Parku Narodowego jest zadziwiająca. Warto zwrócić uwagę zwłaszcza na rozmaitość ptaków, w tym tych, które związane są z obszarami wodnymi i wodno błotnymi. Sklasyfikowano tu około 260 gatunków, z czego 170 wyprowadza lęgi. Występują tu bataliony, mewy srebrzyste, kuliki wielkie, krwawodziób, ohar, bekas kszyk, gęgawa, głowienka i żurawie. Natomiast w lasach można spotkać orła przedniego, rybołowa i sowy – m.in. puchacza i włochatkę. Ze szponiastych występują także m.in. orlik krzykliwy, błotniaki i kania ruda. W parku żyją również owady na czele z rzadkimi motylami, chrząszczami i skoczogonkami, z płazów znajdziemy ropuchy i żaby. Odnotowano 490 gatunków owadów, w tym ściśle chronione chrząszcze Carabus (15 gatunków), pływaka lapońskiego, kozioroga bukowca, tęcznika mniejszego oraz pachnicę dębową; z ważek występuje 5 gatunków o ochronie ścisłej, z trzmieli i motyli po 3 gatunki. Występuje 10 gatunków płazów oraz 5 gatunków gadów. Ze ssaków wymienić można umieszczone w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt gatunki, jak rzęsorek mniejszy, mroczek posrebrzany, nietoperze: borowiec wielki i mopek zachodni, morświn i foka szara. Spotykane są również rzadkie w całej Europie gatunki, jak bóbr, wydra, 10 gatunków nietoperzy, lis, borsuk, zając, sarna i jeleń.

Słowiński Park Narodowy

Bohaterów Warszawy 1A,
76-214 Smołdzino