Park Narodowy „Bory Tucholskie”


Park Narodowy „Bory Tucholskie” powstał 1 lipca 1996 r. Położony jest w północno-zachodniej części Polski, w województwie pomorskim, na terenie powiatu chojnickiego, w granicach gmin Chojnice i Brusy. Jego powierzchnia obejmuje obszar 4613,04 ha i zajmuje północno-zachodnią część dużego kompleksu leśnego Bory Tucholskie. Przez tereny parku przebiegają trzy ścieżki dydaktyczne o łącznej długości 16,4 km, pięć pieszych szlaków turystycznych o łącznej długości 45,6 km oraz trzy szlaki rowerowe o łącznej długości 24,8 km, a także jeden szlak konny o długości 5,4 km. Trasy stanowią łącznie długość 92,2 km. Tak liczna sieć szlaków turystycznych i ścieżek dydaktycznych pozwala na poznanie różnorodności przyrodniczej, cennych, naturalnych obszarów parku. Wszystkie szlaki piesze i ścieżki dydaktyczne są dostępne również dla rowerzystów. Symbolem Parku Narodowego „Bory Tucholskie” jest głuszec.

 

Mało zmienione środowisko przyrodnicze to cecha szczególna Parku Narodowego „Bory Tucholskie”. Rzeźbę terenu ukształtowało ostatnie zlodowacenie bałtyckie. Dominują tu równiny sandrowe urozmaicone licznymi wzniesieniami, rynnami polodowcowymi i wytopiskami. Na szczególną uwagę zasługują zbiorowiska leśne i jeziora. Lasy zajmują ponad 83% powierzchni parku. Są to najczęściej bory świeże i suche z licznymi gatunkami porostów, a także siedliska bagienne. Dominującym gatunkiem drzewostanu parku jest sosna zwyczajna, ale to dąb „Bartuś” jest najstarszym drzewem w parku. Wody zajmują 11,5% powierzchni parku – na terenie parku znajduje się 21 jezior, a do najcenniejszych zbiorników należą jeziora oligotroficzne. Wśród jezior oligotroficznych na wyróżnienie zasługują jeziora lobeliowe, jest ich 8 w parku. Wyjątkowym ciekiem wodnym jest Struga Siedmiu Jezior. To niewielka rzeka wypływająca z największego jeziora parku Ostrowitego i wpływająca do Jeziora Charzykowskiego.

W Parku Narodowym „Bory Tucholskie” wyznaczono 3 typy obszarów o różnej kategorii ochronności. Obszary ochrony ścisłej – ok. 7% powierzchni parku – są to dobrze zachowane ekosystemy, o dużym stopniu naturalności i odporności na degradację. Obszary ochrony częściowej – ok. 91% powierzchni parku – te siedliska, które wymagają działania z zakresu ochrony czynnej. Obszary ochrony krajobrazowej – ok. 2% powierzchni parku – to obszary, na których w ograniczonym stopniu dopuszczone jest użytkowanie gospodarcze.W Parku Narodowym „Bory Tucholskie” wyznaczono także strefy ochrony ostoi, miejsca rozrodu i regularnego przebywania dla gatunków ptaków objętych ochroną gatunkową np. dla bielika i puchacza, a także strefy ochrony ostoi oraz stanowisk roślin objętych ochroną gatunkową np. dla elismy wodnej.

Flora

Teren parku to siedliska chętnie zajmowane przez śluzowce, grzyby, porosty i rośliny naczyniowe. W przypadku porostów, to ok. 15 % porostów Polski, mchy stanowią ok. 22 % a wątrobowce ok. 12 % liczebności gatunkowej Polski, rośliny naczyniowe ok. 33 % flory niżowej. Na wyróżnienie zasługują tj.: chrobotek alpejski, włostka spleciona, włostka Wranga (porosty), bagniczka pływająca, widłoząb (mchy), lobelia jeziorna, poryblin jeziorny, rosiczka okrągłolistna, pośrednia i długolistna widłaki i widlicze (rośliny naczyniowe).

Fauna

Fauna Parku Narodowego „Bory Tucholskie” reprezentowana jest zarówno przez kręgowce jak i bezkręgowce. Te pierwsze są zdecydowanie lepiej poznane. Oprócz pospolitych ssaków tj. jeleń, dzik spotkać można także ryjówkę aksamitną, nocka łydkowłosego. Spośród ptaków na wyróżnienie zasługuje m.in.: gągoł, dzięcioł czarny, bąk, łabędź krzykliwy, bielik i puchacz.

Park Narodowy“Bory Tucholskie”

ul. Długa 33
89-606 Charzykowy

tel./fax +48 52 3­9 88 397
e-mail: sekretariat@pnbt.com.pl

Czas pracy: poniedziałek – piątek godz. 7.30 – 15.30